Âbidin Elderoğlu, 1926 yılında İstanbul Öğretmen Okulu’nu bitirdi. İlk gençlik yıllarından itibaren resim yapan sanatçı, 1930 yılında Türk Maarif Cemiyeti’nden aldığı burs ile Paris’e giderek Güzel Sanatlar Akademisi’nin derslerini izledi. Julian Akademisi’nde Paul Albert Laurens’ın öğrencisi oldu, ardından André Lhote atölyesinde çalıştı. 1932’de Türkiye’ye dönerek İzmir Öğretmen Okulu’na resim öğretmeni olarak atanan Elderoğlu aynı yıl ilk kişisel sergisini Denizli’de açtı. Bunu izleyen otuz yıl boyunca resim öğretmenliği ile sanat çalışmalarını eş zamanlı sürdürdü. Elderoğlu’nun resimleri yurtdışında Madrit, Brüksel, Paris, Berlin, Viyana, Venedik ve Milano’da izlendi. 1963 yılında Sao Paulo Bienali “Şeref Ödülü”ne, 1966 yılında Ferruh Başağa’nın da katıldığı Tahran Bienali “İran Şahı Büyük Ödülü”ne, 1972 yılında ise
Fransa’da gerçekleştirilen Cagnes-sur-Mer Bienali “Ulusal Ödülü”ne layık görüldü.
Ayrıca, aralarında eserleri Nev’de sergilenen Ercümend Kalmık’ın da bulunduğu pek çok Cumhuriyet dönemi sanatçısı gibi, Türk resminin kuramsal ve düşünsel kavramları üzerine makaleler kaleme aldı. 1974’te vefat eden Elderoğlu’nun, ölümünden bir yıl önce yayımlanan “Benim Sanatım” başlıklı manifestosu, hem çağdaşlarını, hem de öğrencilerini etkiledi.



